Biruni Üniversitesi ile Almanya'daki Martin Luther Üniversitesi Halle-Wittenberg iş birliğinde gerçekleştirilen disiplinlerarası bir araştırmada, demir tabanlı nanomalzemelerin prostat kanseri üzerindeki etkileri mercek altına alındı. Doç. Dr. Zihni Onur Çalışkaner, demir esaslı metalorganik çerçeve nanomalzeme yapılarının etkilerini incelediği çalışmanın sonucunda, belirli doz ve sürelerde kanser hücrelerinin canlılığını belirgin bir şekilde azalttığını ifade etti. Ancak, bulguların klinik kullanıma geçmeden önce daha kapsamlı in vivo araştırmalarla desteklenmesi gerektiğini vurguladı.
Araştırmanın Temel Bulguları
Biruni Üniversitesi Mühendislik ve Doğa Bilimleri Fakültesi Dekan Yardımcıları, Prof. Dr. Zehra Durmuş ve Doç. Dr. Zihni Onur Çalışkaner, ACS Omega dergisinde yayımlanan araştırmalarında üç farklı demir tabanlı nanomalzemenin fiziksel, kimyasal ve biyolojik özelliklerini karşılaştırdı. Araştırmada, kimyasal yapıları farklı olan üç demir tabanlı metalorganik çerçeve (Fe-MOF) esaslı nanomalzeme üretilerek, bu yapıların prostat kanseri hücreleri üzerindeki etkileri incelendi. Özellikle, Fe-BDC-2 adlı nanomalzemenin prostat kanseri hücreleri üzerindeki etkisinin daha güçlü olduğu tespit edildi.
Manyetik Alanın Rolü
Çalışkaner, dışarıdan uygulanan manyetik alanın, hücre canlılığı üzerindeki anti-proliferatif etkiyi artırma potansiyelini de araştırdı. Yapılan deneylerde, yüksek dozlarda ve uzun uygulama sürelerinde kanser hücre hattı üzerindeki etkilerin arttığı gözlemlendi. Prof. Dr. Zehra Durmuş, nanomalzemelerin üretiminde kullanılan demir kaynağı ve bağlayıcı moleküldeki değişikliklerin malzemenin özelliklerini ve hücreler üzerindeki etkisini değiştirebileceğini belirtti.
Kemoterapi ile Birlikte Etkisi
Araştırmada ayrıca nanomalzemelerin, kemoterapide kullanılan ilaç olan doksorubisin ile birlikte nasıl etki gösterdiği de değerlendirildi. Ancak elde edilen sonuçların doğrudan bir tedavi seçeneği olarak değerlendirilmemesi gerektiği ifade edilerek, daha fazla araştırma yapılması gerektiği belirtildi.
