Akıllı telefonlar artık yalnızca haberleşme aracı değil, özel hayatın en önemli parçalarından biri. Mesajlaşmalar, fotoğraflar, sosyal medya hesapları ve kişisel yazışmalar derken cep telefonları evliliklerde de zaman zaman güven tartışmalarının merkezine yerleşiyor. Özellikle eşlerden birinin telefonunu şifrelemesi veya cihazını diğerinden uzak tutması, bazı evliliklerde ciddi anlaşmazlıklara neden olabiliyor.

Son olarak Niğde'de görülen bir boşanma davası, telefon mahremiyeti ve sadakat yükümlülüğü arasındaki sınırı yeniden gündeme getirdi. Yargıtay 2. Hukuk Dairesi, başka biriyle cinsel içerikli yazışmaları ve görüntü paylaşımı bilirkişi incelemesiyle tespit edilen kadının boşanmada tam kusurlu sayılmasına ilişkin kararı onadı.

Ancak bu gelişmenin ardından gözden kaçırılmaması gereken önemli bir hukuki ayrıntı bulunuyor: Telefonuna şifre koyan herkes boşanmada kusurlu kabul edilmiyor.

Eşinin telefonunu incelemek istedi, karşılaştığı cevap davaya taşındı

Niğde'de yaşayan çift arasında yaşanan anlaşmazlık, eşin cep telefonuna gelen mesaj bildirimleriyle başladı. Kadının telefonuna sık sık bildirim geldiğini fark eden erkek, cihazı incelemek istedi. Ancak uygulamaların şifreyle korunduğunu gördü.

İddiaya göre şifreleri öğrenmek isteyen eşine kadın, "Hiç bakma, telefonu sobaya at; şifreleri söylersem beni boşarsın" yanıtını verdi.

Yaşananların ardından erkek, eşinin başka kişilerle uygunsuz yazışmalar yaptığını ve çocuklarıyla yeterince ilgilenmediğini ileri sürerek boşanma davası açtı. Kadın ise kendisine yöneltilen suçlamaları kabul etmeyerek karşı dava yoluna gitti.

Telefon incelemesi davanın seyrini değiştirdi

Mahkemenin talebi üzerine cep telefonu bilirkişi tarafından incelendi. Teknik incelemede, mesajlaşma ve sosyal medya uygulamalarının ayrı şifrelerle korunduğu belirlendi.

Bilirkişi raporunda başka bir erkekle cinsel içerikli mesajlaşmalar yapıldığı ve görüntülü görüşmeler sırasında mahrem fotoğrafların paylaşıldığı tespitlerine yer verildi.

Dava dosyasında ayrıca çocukların bakımı ve ev içindeki sorumluluklarla ilgili tanık anlatımları da değerlendirildi.

Bölge Adliye Mahkemesi, dosyadaki delilleri birlikte inceleyerek kadını boşanmada tam kusurlu, erkeği ise kusursuz kabul etti. Ortak çocukların velayeti babaya verilirken erkek lehine maddi ve manevi tazminata hükmedildi.

Dosyanın temyiz edilmesi üzerine Yargıtay 2. Hukuk Dairesi kararı onadı.

Telefonuna şifre koyan herkes boşanmada kusurlu mu sayılacak?

Kararın ardından en çok merak edilen konulardan biri de telefon şifresi kullanmanın tek başına boşanma sebebi olup olmadığı oldu.

Burada önemli bir ayrım bulunuyor. Bir kişinin cep telefonuna parola koyması, özel yazışmalarını koruması veya şifresini eşiyle paylaşmak istememesi tek başına aldatma ya da sadakatsizlik kanıtı olarak değerlendirilemez.

Niğde'deki davada kararın dayanağı yalnızca telefonun şifreli olması değildi. Bilirkişi incelemesinde ortaya çıkan yazışmalar, görüntüler ve dosyadaki diğer deliller birlikte değerlendirildi.

Dolayısıyla bu karar, telefonuna şifre koyan herkesin boşanmada kusurlu sayılacağı anlamına gelmiyor.

Eşinin telefonunu gizlice karıştıranlar için önemli ayrıntı

Boşanma davalarında dijital kayıtların kullanılması kadar bu kayıtların hangi yöntemle elde edildiği de önem taşıyor.

Yargıtay 2. Hukuk Dairesinin 16 Ekim 2024 tarihli, 2024/101 Esas ve 2024/7537 Karar sayılı dosyasında, eşin telefonunun zorla alınması ve şifresinin kırılması yoluyla elde edilen mesajların hukuka aykırı delil niteliğinde olduğu değerlendirildi.

Bu nedenle söz konusu kayıtların kusur belirlemesinde kullanılamayacağına hükmedildi.

Başka bir ifadeyle, eşinin telefonunda bir şeyler bulduğunu düşünen kişinin bunları hangi yolla elde ettiği davanın sonucunu etkileyebiliyor. Özel hayatın gizliliğini ihlal ederek elde edilen kayıtların mahkemede otomatik olarak geçerli delil kabul edilmesi söz konusu değil.

Boşanma davalarında dijital deliller dönemi

Son yıllarda mesajlaşma uygulamaları, sosyal medya hesapları ve cep telefonlarında saklanan veriler boşanma davalarının önemli başlıkları arasına girdi.

Ancak mahkemeler açısından yalnızca şüphe veya telefonun şifreli olması yeterli görülmüyor. İddiaların somut olaylar ve hukuka uygun delillerle desteklenmesi gerekiyor.

Niğde'deki dosyada ortaya çıkan sonuç da telefon mahremiyeti ile sadakat yükümlülüğünün aynı şey olmadığını gösteren önemli bir örnek oldu.

Uzmanların hukuki değerlendirmeleri açısından asıl dikkat edilmesi gereken nokta ise şu: Eşin telefonuna erişmek istemek başka, hukuka aykırı yöntemlerle özel yazışmalara ulaşmak başka bir konu. Boşanma davalarında bu iki durum birbirinden ayrı değerlendiriliyor.